Sommige creaties ontstaan niet uit een idee, maar uit een gevoel. Dit werk voor Nola is daar het mooiste voorbeeld van.

Toen ik een foto van mijn vorige creatie, de vaas, doorstuurde, kreeg ik van Sabine de vraag of ik iets wilde maken voor Nola haar verjaardag… een verjaardag waarop ze normaal 18 jaar zou geworden zijn. Haar verhaal raakte me meteen diep vanbinnen. Sabine sprak over een tastbaar hart, maar nog voor die woorden volledig uitgesproken waren, voelde ik al wat ik moest maken.

 

Ik hoefde niet lang na te denken. Soms weet je gewoon dat iets door jou gemaakt moet worden. Het idee kwam niet uit mijn hoofd, maar rechtstreeks uit mijn hart.

 

Ik koos ervoor om dit werk te maken met stuc, één van mijn lievelingsproducten. Het is een materiaal waarmee je zoveel gevoel kunt leggen in een creatie. Door kleur, techniek en reliëf kan je iets laten leven, structuur geven, een verhaal vertellen en emoties tastbaar maken. Precies daarom voelde het zo juist om dit verhaal in stuc vorm te geven.

 

Vanaf het moment dat ik begon, werd het een rollercoaster van emoties. Tijdens het creëren voelde ik zoveel tegelijk: gedrevenheid, warmte, liefde… Soms begon ik spontaan te lachen, en op andere momenten kwamen de tranen vanzelf. Alsof het verhaal mijn handen leidde en alles vanzelf vorm kreeg.

 

Dit werk is meer dan een creatie. Het is liefde, herinnering en verbondenheid geworden in een tastbare vorm. Een stukje gevoel dat voor altijd mag blijven bestaan.

Maar sommige verhalen kunnen alleen verteld worden door degene die ze draagt. Daarom geef ik nu graag het woord aan Sabine…

 

Nola’s hart 💛🤍

Het wandelpad

die mijn en ons leven veranderde

Deed daveren en diepe putten maakte

Je was bijna 2 en toen plots was je er niet meer

Het donker kwam als een slag

hoe kan ik hier ooit weer uit rechtstaan en doorgaan?

Het licht was Mila ons ander uniek wonder

Voor haar wil ik verder gaan

Het donker negeren was geen optie

Want dan negeerde ik Nola’s bestaan

Ik mag het doorleven

Ja voor even

en ondertussen moeten verder leven

Op een tempo

Die ik eigenlijk niet aankon

Tijdens de 16 jaar die passeerden

Zonder Nola

Met Mila en Nico

Kwamen we nog veel putten en bergen tegen

Met intens mooie momenten

& ook een intense leegte die je draagt

Die leegte zal er voor altijd zijn

De grootmoeders spreuk: wat je in je hart bewaart blijft verder bestaan.

Ja dat weet ik en heb ik ervaren

Dat elk verlies je ook veel leert

Over jezelf en anderen om je heen

Elk op zijn manier

Elk op zijn tempo

Dankbaar

Dat ik je mocht kennen Nola

Je mijn 💛 veroverd hebt

We verbonden zijn op een andere manier

Met Ons 💛🤍

Dit is ons symbool

Het hart 💛🤍

Ons verhaal leeft in dit kunstwerk, door jouw handen Sharon tot leven gebracht.

Enkel met de vraag:

Kan je iets maken met een hart en goud erin verwerkt. Voor de rest laat ik je volledig vrij.

Het is tastbaar

Het is zichtbaar

Het is Nola’s 🤍💛

Die een plek kreeg in ons huis

Verbonden

Van 💛tot🤍

Sabine – Leefhart